Xal 155 — Prensîb.
a) Endamtiya ÎCK û welatîtiya li ser zincîrê bi prensîb yek nasname ne: her endamê ÎCK xwe wek welatî qeyd dike, û qeyda wî/wê ya endamtiyê bi heman nasnameyê ve girêdayî ye.
b) Lê biryara pejirandina endamtiyê ya ÎCK, biryara ÎCK ye (Xal 69). Zincîr wê qeyd dike, wê nade. Ev ne teferûat e: sazîya ku biryara endamtiya xwe dide gövdeyeke derveyî, ne xwedî kesayetiyeke hiqûqî ya serbixwe ye.
Xal 156 — Yek kes, yek nasname, yek deng.
a) Kesek dikare gelek berîkan (wallet) hebe, lê berîka ku pê welatî ye nasnameya wî/wê ye.
b) Nasname jimara welatiyê ye (Xal 107); ew bi yek hesabî ve tê girêdan.
c) Du hesabên ku bersivê didin heman jimarê, pirsa "kê kir" bêbersiv dihêlin. Loma yekjimarî şerteke bingehîn e.
Xal 157 — Rêya welatîtiyê.
Welatiyekî heyî kefîl dibe → kefîl erê dike → kes bi xwe piştrast dike → nasnameya welatiyê tê dayîn.
Ev rêz hesabdayînê bêyî desthilateke navendî ava dike: tu botek, tu îdare û tu komîsyon li pêş deriyê welatîtiyê rûnane; welatiyên heyî berpirsê kesên ku wan anîne ne.
Xal 158 — Berpirsiyariya kefîl.
Heke welatîtiyeke ku hatiye kefaletkirin bê rakirin, puana kefîl kêm dibe. Berpirsiyarî ber bi jor ve diherike; ev tiştê ku kefaletê ji îmzeyeke vala cudatir dike ev e.
Xal 159 — Kefaleta bêsînor bi zanetî ye.
a) Ji bo kefaletê kotayeke kesan tune ye, û ev ne kêmasî ye — ew taybetmendî ye.
b) Sedem: zincîra kefaletê hevta qeyda endamên partiyan e di dinyaya rastîn de; di pêşbaziya serokatiyê de bingeha civakî bi vî awayî tê pîvandin. Kotayek wê agahiya siyasî ya ku graf hildigire ji holê radike.
c) Loma pêşniyara "sînorekî kefaletê" nayê kirin; ev biryareke girtî ye.
Xal 160 — Valahiya avanî ya vekirî.
a) Analojiya kefaletê li cihekî radiweste: di dinyaya rastîn de yekjimariya kesan bi mora dewletê tê mohrkirin. Li ser zincîrê ew mor tune ye.
b) Çareserî ne kota ye; çareserî delîlê kesbûnê (proof-of-personhood) ye, û xala entegrasyonê rêyeke welatîtiyê ya alternatîf e.
c) Ev valahî bi eşkereyî tê nivîsandin, ji ber ku belgeya ku valahiyên xwe venaşêre, li ber venêrîna yekem naşikê.
Xal 161 — Hilbijartinên ÎCK ne hilbijartinên zincîrê ne.
a) Hilbijartina delegeyan, Komîteya Rêveber û Divana Hakemiyê hilbijartinên ÎCK ne û bi tenê li gorî Xalên 33–100 têne kirin.
b) Encamên wan li ser zincîrê tên tomarkirin, ne girtin.
c) Sedem: Xal 129 û Xal 122/a — Destûrnameya ku desthilata hilbijartinê dide gövdeyeke derveyî, li dadgeha qeydê dişikê.
Xal 162 — Endamê ku ne welatî ye.
Kesek dikare bibe endamê ÎCK bêyî ku welatî be, an berî ku bibe. Di wê rewşê de mafên endamtiyê yên Xal 67 hene; mafên welatîtiyê tune ne. Ev cudahî di qeydê de xuya dike.
Xal 163 — Sînorê desthilatan, ji nû ve.
Ji bo ku ev beş bi tena serê xwe jî bê xwendin, sînorê Xal 22 li vir tê dubarekirin: ÎCK tiştên ku tenê kesayetiyeke hiqûqî dikare bigire digire; zincîr tiştên ku tenê defterek dikare bigire digire. Tu yek ji wan erkê ya din hilnagire.
