Belgeyek bi soza xwe nayê pîvandin, bi tişta ku tê jimartin tê pîvandin. Pîvana ku nayê jimartin ne pîvan e.
Armanc di sê astan de ne, û ev ne tewazû ye — ew rastî ye. Asta yekem bi tevahî di destê me de ye: sazî, defter, ofîs, endam. Asta duyem beşek pêkan e: daxwazname, rapora sîya, dosyaya hiqûqî. Asta sêyem helwesta amadebûnê ye, ne plana xebatê.
Û tavan bi eşkereyî tê nivîsandin. Minority SafePack 1,1 mîlyon îmze berhev kir, hate qebûlkirin, piştgiriya Parlementoyê girt — û Komîsyonê gav neavêt. Ev nayê wê wateyê ku rê çewt e; ew tê wê wateyê ku encam divê wek belge, tomar û meşrûiyeta berhevkirî bê pîvandin, ne wek serkeftineke yekcarî.
Ya ku li vir tê avakirin kapasîte ye. Kapasîte ne li şûna siyasetê ye; ew zemîna wê ye. Belgeya ku vê nabêje, ji xwendevanê xwe tiştekî vedişêre ku ew dê paşê bi xwe bibîne.
