Sicîleke gelemperî ya welatiyan tomareke daîmî û bêyargeh a wê yekê ye ku kî beşdar bûye.
Ev ne texmîn e. Edebiyata "otorîterîzma ulusötesî" belge dike ku dewlet endamên diasporayê bi sîstematîk dişopînin, û ji bo şopandina çalakiya dîjîtal nermalava sîxuriyê bi kar tînin. Her çar dewletên têkildar di vê de belgekirî ne.
Loma prensîb: kirin eşkere ye, kes ne eşkere ye. Endamtî, deng, xerc û biryar hemû li ser defterekê ne û tên jimartin. Lê tu daneyeke kesane nakeve zincîrê; nasname jimarek e.
Û divê sînorê vê jî bê gotin, ji ber ku negotina wê xiyanet e: nasnavî ne perdeyek e ku her tiştî vedişêre. Kesê ku berê bi navê xwe nivîsandiye, bi şêwaza xwe tê naskirin. Parastin ji vê tê ku nav li tu lîsteyekê tune ye, ne ji vê ku nasname ne mimkin e.
